Türkiyem 

Her şey bir dıygu ile başalar ,duygu derken içimizdeki hissetiklerimiz .Hani bir olayı görüp ,heyecanlanıp ,mutlu olup ,gözlerimizde yaş ,dudaklarımızda tebessüm aşikar olması en iyi dugulardandır ,Duygular bizi taa hayatın en büyük hedeflerine ulaştırır .Duygular derken mesela ;benim damarlarım hep Türkiye yoluna akıyorlar ,neden Türkiye deyip Londra fransa veye American demediğimi öerak edebilirsiniz , yada en önmelisi bir Afgan olmama rağmen niye Afganistan demediğime endişelenirsiniz.
Afganistan diyebilmem için yaşsız ,uykusu eksik olmyan gözlere ihtiyacım var .Gözlerimin önünü o kadar gençlerin kanı ,yetimlerin Ah’ı annelerin yaşaları kaplamış ki yolumu göremiyorum .Gençlerin ,şehitlerin kanı deniz olup akıyor bizlerse çaresizlik gemisine binmiş ada arıyoruz .Bu kanlar denizinden bizi kurtaran el ,bize yardım eden eli tabiki bırakmak istemeyiz ve bu elin Türkiye olduğunu gururla söyleyebiliriz . Hep Türkiye dediler ,merhametli insanlar ,yardım sevenler ,cesur ,vatan severler türk evlatları orda yaşıyor diye bize sayfa sayfa bize anlattılar . Halbuki her dizide gördüğüm sahmelerden biri ;bir insanın yere düşünce onu gören erkek veya kadın ,çocuk ya da yaşlı bir türk evladının koşup pnu yerden kaldırması çok hoşuma giden sahnelerden biriydi . Ben düştüm ve türk evladı tarafından kaldırıldım .kaldırıldım derken ;bizim en zor günlerimizde bizim yanımızda oldular ,ve benim cahil büyümeme izin vermediler .Şu an şu kelimeleri yazan ben yazdıransa Türkiyem oldu . Türkiye ‘nin her harfi bedenimdeki damarlarımla anlaşmış beraber akıyor kalbim kanı pompaladıkça nefeslerim Türkiyem’e yaklaşıyor .
Belki Türkiye ‘nin hakkında çok bilgim olmayabilir ,ne kadar insan yaşadığını ,kaç ili olduğunu ,bilmiyor olabilirim ,ama bana Türkiye ‘nin rahatlağını görmeyi bekleten sabrım ve duygularım var . Bir kere gidip o beni yerden kaldıran toprağı öpmek isterim ,suyundan içip kendi vatanımı uzaklardan görmek isterim .Bizim yaşadığımız bahçede güneşli bir gün birden karanlık kopuverdi ,insanlar gece olduğunu sanırken güneş’in önüne kara bulut geldi . Kara bulut zamansız yağacağını beklemeyen millet şemsiyeye ihtiyaç duydular . O şemsiyeyi tutan Türkiyem oldu. Kara buludu Güneş’in önünden yok etmek için gkyüzüne çıkmaları için merdiven lazımdı. Ortalıkta gezen canım ciğerim diyen insanalar merdiveni ortadan kesiverdiler . Biz dertten çürümüş olan çiçekleriz .Biz çürürken Türkiyemiz bize hem hava hem su ,hem toprak oldu .Mesela :bir dükkana gidip bir oje alırız ,onu çok beğendimizde arkadaşalrımıza dao dükkana gitmesini tavsiye ederiz . Ama biz Türkiye olan dükkana girmeden ürünlerinden faydalanıyoruz . Dükkanı gerçekten yakından görmek isteriz .
Biz yetim kaldık ,Türkiye bize kollarını açtı , yaşlarımızı döktürmemek için önümüze barış mendili attı .Türkiye ‘ye gitmek en iyi ötelere gitmek ,arkadaşlarla takılmak ,seyahet etmek ,selfi fotoğrafı çekmek değil hedefi. Benim isteğim ;yaşlı ninemin ellerinden tutup yolu gösteren Türk evladının ninesinin elinden tutabilmek ,şehitlerimizin yanında evladını şehit eden bayrağa ayaklarımla gidip önünde saygısına durabilmek . Bizim acı yiyeceklerimizden yiyen hocalarımızın acı yemeklerinden yiyebilmek ama anlayamadılar ki …
Bu arada bunu da söylemek isterim . Bevimizin yanında yani Habibe Kadiri Kız Lisesi’nin arkasında bir cami var . Türk hocalarımızın sayesinde her akşam o caminin çeşmelerinden su akıyor . Hekes için su ve normal bir çeşme olabilir ,ama biz baŕış sussuzlukları için o su değil hayat…

Belki dış ülkelerde bir çeşmenin kıymeti olmayabilir ,ama bize kalınca; oğlu olmayan küçük kızının babası ramazan ayında iftar edebilmesi ,Alllah’a kulluğunu sabit etmesi için kızını bir çeşme önünde saatlerce sırada beklemesi ezan okununca su ile eve koşması babasının iftar edip fakir ailenin yüzünde tebessum aşikar olması can Türkiyem üzerinde bitiyor.

Hep gençler Türkiye dediler , her gun bomba ,roket sesleri duyulsada gitmek kelimesinde vazgeçmediler , niye Dubai degilde Türkiye ?

Çünkü :bizi ve duygularimızi anlayan ve onem veren güller ve bülbüler var , hep bana Turkiye’ye gidemeyeceksin diye senelerce kulağıma okudular , işte bir gün lafı guzaflardan bıktım , iyice yoruldum , annneme “anne sen Turkiye denizi ol babam da gökyüzü bende ikisi arasinda ucan kuşlar olayım “dedim .Annem “yavrum o ülkenin denizi olabilmem icin çok güçlü olmam lazım “dedi . Anneme “Anne sen sen çok dert cekmiş güçlü tamda bir deniz olabilecek annesin dedim . Annem deniz oldu banam gökyüzü ,hadi kızım kuş olup uçta biz görelim dedi . Yazdığım hikayelerde o denizde gemi oldu . Böyle derken hava karardı , yağmur yağmaya başladı , pencereden dışarı bakarken pencereden gelen yağmur taneleri gözyaşlarımla yoldaş oluyordu , hemen sonra güneş çıkıverdi , mutsuz çiçekler açmaya başladı .
Pencerenin önünde oturup son bahar güneşini işığı kirpiklerimin ucunda rengarenk daireler oluşturup her bir renk de Türkiye için akan kanimla anlaşmış ortalikta oynaşıyordu , hoca ders analtıyor , kalbim ve ruhum ikinci bayrağımın didarı yakın diye çırpınıyordu , biz bardak Türkiyemiz ise çaydanlık çaydanlık içindeki sıvi ise insanlik , beraberlik , kardeşliktir , ben kalbimin şeklini ve rengini göremedim .Türkiye’ye gidip elimden gelenlerle kalbimin manevi şeklini görmek ostiyorum , senelerdir döktüğüm kan yaşları gülümsemelerle yıkmak istiyorum . AH TÜRKIYEM!
Türkiyem sana gelip deniz kenarına oturup suyuna dertlerimi anlatmak istediğimi , Istanbul köprüsüne bakıp içimdeki bekleyışleri sona erdirmek istediğimi bir bilsen kendin bana kavuşursun . Deniz kenarında küçük kızdan mendil satın alıp bir tanecik simit alıp yerken iki arkadaşın benim tekliğimi ve mutlu olduğumu izlemeleri en büyük hayalerimden biri. Istanbulu en yüksek noktadan izlemek hasta olan her damarımın ilacıdır .Işte her şey Türkiyem üzerinde bitiyor .Seviyorum seni Türkiyem….

Bu kompozisyonun okulumuzda olan kompozisyon yarışmasinda yazmıştım ve birinci oldum , beni buraya kadar yetiştiren , bana mutluluğun yönünü gosteren , şimdilik yanımızda olmayan hocama çok çok teşeķkür ediyoum ..

Nil HOROSANI

02.02.2018

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s